Vragen? E-mail de Doping Infolijn:
https:///nieuws/algemeen/item/947/

Hausse klokkenluiders verklaard

30 June 2004

Tot voor kort leek het onmogelijk, sporters wegens dopinggebruik te veroordelen zonder dat één van hen ooit een positieve plas had afgeleverd. Recente ontwikkelingen tonen dat sporters vaker dopinggebruik lijken toe te geven, ook als zij niet zijn ‘betrapt’. Mogelijk zullen in de toekomst naast dopingcontroles zogenaamde klokkenluiders een belangrijke bron van informatie vormen over dopingovertredingen. De vraag luidt dan natuurlijk waarom sporters en begeleiders nu opeens wel de ‘omerta’ rond doping durven te verbreken?

Klokkenluiders
De Dikke van Dale hanteert de volgende definitie van de term ‘klokkenluiden’: “misstanden binnen een organisatie aan het licht brengen door vertrouwelijke informatie in de openbaarheid te brengen”. Tot voor kort was er op dopinggebied nog nooit sprake geweest van klokkenluiders. In een korte periode is hierin verandering gekomen. In de maand maart van dit jaar kwamen de Franse wielrenner Philippe Gaumont (Cofidis) en de Spaanse renner Jesús Manzano (Kelme) met onthullingen over structureel dopinggebruik binnen hun ploeg. Dit dopinggebruik vond volgens beide renners plaats op last van de ploegleiding.
Onlangs voegden de Amerikaanse atleten Kelli White en CJ Hunter zich als ‘klokkenluiders’ bij beide coureurs. Ook zij deden een boekje open over systematisch dopinggebruik en wie daarbij betrokken was.

Motief
Het is interessant te bekijken wat de mogelijke oorzaak kan zijn voor deze ontboezemingen. Voorheen kenden sommige dopingregels namelijk de mogelijkheid bij bekentenissen van sporters een aangepaste sanctie op te leggen. Uit het Amerikaanse rechtsstelsel is ook het ‘plea bargain’ bekend. Indien een verdachte een bepaald feit bekend, zullen de autoriteiten andere aanklachten laten vallen en/of is sprake van strafvermindering.
Tegenwoordig ligt het op dopinggebied echter volstrekt anders. Sinds de introductie van de World Anti-Doping Code bestaat er op het gebied van sancties en eventuele reductie daarvan slechts methodiek. De Code kent geen regeling inzake het bijstellen van sancties bij een bekentenis van een sporter, noch kent de Code de mogelijkheid tot strafvermindering bij een schuldbekentenis. Als bekentenissen niet leiden tot lagere sancties, wat is dan wél de reden waarom sporters hun zonden opbiechten en/of informatie geven over dopingpraktijken binnen hun ploeg of begeleidingsteam?

‘Athlete’s Substantial Assistence’
De reden zou heel goed kunnen zitten in de World Anti-Doping Code. Deze Code kent namelijk het beginsel inzake ‘athlete’s substantial assistence’, een bepaling die stelt dat een opgelegde sanctie wegens een dopingovertreding gereduceerd kan worden, indien de bestrafte persoon informatie verstrekt die tot de veroordeling van andere sporters of begeleiders leidt wegens een dopingovertreding. De Code stelt:
“Indien de sporter substantiële hulp heeft geboden die ertoe heeft geleid dat overtredingen van het dopingreglement van een ander persoon worden ontdekt of vastgesteld, die betrekking hebben op bezit, handel of toediening kan in individuele gevallen de opgelegde periode van uitsluiting worden verkort”. Deze reductie van de sanctie mag maximaal de helft bedragen. Bij levenslang wordt de periode van schorsing acht jaar. Het grote voordeel voor de sporter van het naar buiten brengen van informatie is dat de periode van schorsing veel korter wordt. De kans bestaat dus dat de twee jaar schorsing die Kelli White is opgelegd op termijn met de helft wordt teruggebracht.
Het argument dat verdachte of geschorste sporters wellicht valse beschuldigingen zullen uiten in de hoop een lagere straf te krijgen, gaat niet op. Immers, alleen in geval het daadwerkelijk tot een veroordeling komt (mede) op basis van de door de sporter verschafte gegevens wordt de sanctie verkort.

Klikken
De reden voor het opnemen van de bepaling inzake ‘substantial assistence’ is niet dat klikken als wenselijk wordt gezien, maar dat de Code zich
duidelijk richt op meer dan alleen de sporter. Het gaat bij de substantiële hulp van sporters ook niet zozeer om dopinggebruik door medesporters. De gedachte is dat zich rond een beschuldigde of geschorste sporter personen kunnen bevinden die nauw betrokken zijn bij het dopinggebruik van die sporter. Het kan hierbij gaan om het produceren en (ver)kopen van doping, alsmede het bezitten en toedienen van doping. Dit zijn praktijken die sporters in staat stellen te gebruiken.
Aangezien het uitvoeren van dopingcontroles geen einde maakt aan dit soort zaken en de sport niet beschikt over de bevoegdheden om aan opsporing te doen, heeft de Code een nieuw instrument geïntroduceerd. Door verdachte of geschorste sporters strafvermindering in het vooruitzicht te stellen, verkrijgen de sport én de bevoegde overheidsinstanties de informatie die nodig is om dat deel van de dopingproblematiek aan te pakken.

  • Vragen? Mail naar
  • Antwoord binnen één werkdag
Follow us:  
gestational surrogacy uk

ディテール

http://www.farm-pump-ua.com